Main Menu
User Menu

Kleeberg, Franciszek

Generał dywizji Franciszek Kleeberg


- urodził się 1 lutego 1888 r. w Tarnopolu, syn Emiliana, powstańca z 1863 r., późniejszego oficera kawalerii austriackiej, i Józefiny Kuschée (Couschée).


Po ukończeniu Korpusu Kadetów w Mährisch-Weisskirchen (Hranicach) i złożeniu matury w Wiedniu kontynuował naukę w Akademii Wojskowo-Technicznej w Mödling, do której wstąpił w 1905 r. W 1911 r. ukończył Szkołę Strzelecką Artylerii w Hajmasker. Dwa lata później wstąpił do Szkoły Sztabu Generalnego w Wiedniu, której nie ukończył z powody wybuchu I wojny światowej.


W maju 1915 r. otrzymał przydział do Legionów Polskich. W tym też roku powierzono mu funkcję szefa Sztabu 2 Brygady Legionów Polskich, którą pełnił przez miesiąc. Następnie przez kilka miesięcy był zastępcą szefa Sztabu, a czasowo także szefem Sztabu Komendy Legionów Polskich. W czerwcu 1916 r. został szefem Sztabu 3 Brygady Legionów Polskich.
W okresie od lutego do lipca 1917 r. podczas prowadzenia szkolenia Legionów Polskich przez Niemców w Królestwie był m.in. zastępcą dowódcy 1 Pułku Artylerii w Górze Kalwarii i jednocześnie komendantem Zjednoczonych Szkół Artylerii, po czym do końca 1917 r. służył w Inspektoracie Wyszkolenia Polskiej Siły Zbrojnej. Do kwietnia 1918 r. pełnił funkcję komendanta Kursu Wyszkolenia Artylerii w Garwolinie. W związku z prośbą o zmianę obywatelstwa austriackiego na polskie, w czerwcu 1918 r. został karnie przeniesiony do Armii Austro-Węgierskiej i przydzielony do Sztabu 54 Brygady Piechoty.


Do Wojska Polskiego został przyjęty w grudniu 1918 r., otrzymując przydział do Sztabu Generalnego. Następnie do marca 1919 r. był szefem Sztabu Dowództwa „Wschód”. W kwietniu 1919 r. objął funkcję szefa Sekcji Organizacyjnej, dwa miesiące później – zastępcy szefa Departamentu I Mobilizacyjno-Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych, a po reorganizacji ministerstwa w marcu 1920 r. – zastępcy szefa Oddziału I Mobilizacyjno-Organizacyjnego Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych. W lipcu 1920 r. został szefem Sztabu 1 Armii, a 15 sierpnia – szefem Sztabu Grupy Operacyjnej gen. Kazimierza Raszewskiego. Po zakończeniu działań wojennych w październiku 1920 r. objął stanowisko szefa Sztabu Okręgu Generalnego Poznań (później Okręgu Korpusu nr VII), które zajmował do października 1922 r. Do maja 1924 r. pełnił obowiązki dowódcy 14 Dywizji Piechoty. W tym też okresie ukończył kurs informacyjny dla wyższych dowódców. Od czerwca 1924 r. do października 1925 r. przebywał we Francji, gdzie studiował: w École Supérieure de Guerre, Centrum Wyszkolenia Piechoty w Versailles oraz w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Metz. Po powrocie do kraju został II dyrektorem nauk w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. W 1927 r. powrócił do służby liniowej, obejmując dowodzenie 29 Dywizji Piechoty w Grodnie. W 1936 r. mianowano go na stanowisko dowódcy Okręgu Korpusu nr III w Grodnie, a w 1938 r. – dowódcy Okręgu Korpusu nr IX w Brześciu nad Bugiem. Stanowisko to zajmował do 8 września 1939 r.


Od 9 września dowodził Samodzielną Grupą Operacyjną „Polesie”. 5 października 1939 r., po pięciodniowych walkach pod Kockiem, złożył broń jako ostatni polski generał. Po kapitulacji SGO „Polesie” dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w Oflagu IVB w twierdzy Königstein koło Drezna. Zmarł 5 kwietnia 1941 r. w szpitalu wojskowym w Weisser Hirsch. Został pochowany na cmentarzu w Neustadt.


Prezydent RP, na wniosek Naczelnego Wodza, z dniem 1 stycznia 1943 r. pośmiertnie awansował go do stopnia generała dywizji. W 1969 r. prochy gen. Franciszka Kleeberga przewieziono do kraju i 5 października złożono na cmentarzu Wojennym w Kocku.


Żonaty z Wandą z Paszkowskich, miał syna Zbigniewa Kazimierza.



Awanse: podporucznik – sierpień 1908, porucznik – maj 1913, kapitan – listopad 1915, major – sierpień 1917, podpułkownik – grudzień 1918, pułkownik – kwiecień 1920, generał brygady – styczeń 1928, generał dywizji – styczeń 1943 (pośmiertnie).


Odznaczony: Krzyżem Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Oficerskim Orderem Odrodzenia Polski, 4-krotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Komandorskim Orderu Legii Honorowej oraz Krzyżem Żelaznym II klasy oraz Wojskowym Medalem Zasługi „Signum Laudis”.
URL : https://www.valka.cz/Kleeberg-Franciszek-t39579#150467Verze : 0
Brigádní generál Franciszek Kleeberg, velitel Samostatné operační skupiny "Polesie".
URL : https://www.valka.cz/Kleeberg-Franciszek-t39579#180269Verze : 0
MOD
Jeho poslední snímek ze zajetí v pevnosti Königstein.
Kleeberg, Franciszek - Jeho poslední snímek ze zajetí v pevnosti Königstein

Jeho poslední snímek ze zajetí v pevnosti Königstein
URL : https://www.valka.cz/Kleeberg-Franciszek-t39579#180270Verze : 0
MOD
General brygady Franciszek KLEEBERG (1888 - 1941)


1919 - 1920: Chief of Staff, Eastern Command
1920: Deputy Chief of Department I, Ministry of War
1920: Deputy Chief of Section I, General Staff
1920: Chief of Staff, 1. Army
1920: Chief of Staff, Operations Group General Raszewski
1920 - 1922: Chief of Staff, VII. Corps District
1922 - 1923: Commander of Infantry, 14. Infantry Division
1923 - 1924: C.O. 14. Infantry Division
1924 - 1925: Attendance at training courses in France
1925 - 1927: Director of Education, Military Academy
1927 - 1936: C.O. 29. Infantry Division
1928: Promoted to General brygady
1936 - 1938: G.O.C. III. Corps District
1938 - 1939: G.O.C. IX. Corps District
1939: Commander of Independant Operations Group Polesie
1939 - 1941: POW
1943: Promoted to General dywizji, posthumously


Principal sources:
Generalicja Polska (I & II), by Henryk P. Kosk
Andris J. Kursietis, personal archives
URL : https://www.valka.cz/Kleeberg-Franciszek-t39579#237495Verze : 0